پاسخ اول : سند آن متصل نيست . علامه شوكانى در كتاب « نيل الاوطار » گفته است : « طحاوى ، به علت مقطوع بودن خبر ، آن را ضعيف و عليل شمرده است . و گفته است ابن ابى مليكه از ام سلمه اين حديث را نشنيده است و در اين باره به روايت ليث از ابن ابى مليكه از يعلى بن ابى مملك از ام سلمه استناد كرده است . اما علامهء حافظ ابن حجر گفته است : ايراد ياد شده ، ايراد نيست . زيرا ترمذى « حديث مورد بحث را » از ابن ابى مليكه ، از ام سلمه ، بدون واسطه نقل كرده و آن را صحيح دانسته است و به اسناديكه در آن يعلى بن مملك نام برده شده ترجيح داده است . پايان گفته شوكانى . جواب دوم : مقصود رسول خدا ( ص ) ، از وقف كردن در پايان آيات اين بوده كه به ياران خود ، فواصل آنها را تعليم و جايز بودن وقف در انتهاى هر آيه را اعلام فرمايد . محقق جعبرى گفته است : استدلال كردن به اين حديث كه ، وقف در فواصل آيات ، وقف سنت است درست نيست ، زيرا قصد از اين وقف‌ها ، اعلام فاصله‌ها است ، و عده‌اى از اين معنى غفلت كرده و آن را وقف سنت ناميده‌اند ، و حال آنكه اين وقف ، وقف بيان است ، براى اينكه هر عملى سنت نيست مگر آنچه پيامبر اكرم ( ص ) آن را به طور تعبد انجام دهد . انتهى